Afgelopen augustus was het alweer vijf jaar geleden dat ik naar Nederland ben verhuisd. Een verhuis die tijdelijk zou zijn, maar uiteindelijk minder tijdelijk is gebleken. Ik had toen heel wat zorgen aan mijn hoofd. Ik zou mijn mama moeten missen, ik had nog geen dak boven mijn hoofd en vooral, wat voor bier zou men mij daar voorschotelen?
Die zorgen bleken grotendeels onterecht. Oké, mijn mama mis ik nu nog steeds, maar ik vond een leuke studio en hoewel er zeker culinair gemis is, blijkt deugdelijk bier daar zeker niet toe te behoren. Een mens moet het hier doen zonder koffiekoeken op zondag en zonder préparé op zijn afwezige pistolet – aan de Nederlandse lezers, préparé is hoe het fluo-oranje troepje dat jullie “filet americain” noemen eigenlijk hoort te smaken. Maar lekker bier, dat is er gelukkig in overvloed!
Als opener van deze bierblog, wil ik dan ook graag vertellen over mijn Nederlandse lievelingsbiertje. Die eer is aan de Thai Thai van Brouwerij Oedipus uit Amsterdam.
Als liefhebber van pikant eten, was ik onmiddellijk gïntrigeerd door deze tripel met kruidige nasmaak. Je proeft eerst een vrij klassieke, doch ietwat kruidige tripel, maar dan krijg je dat warme gevoel in je keel alsof je net een hap Thaise curry hebt gegeten.
Mijn Belgische lievelingsbiertje is overigens de Westmalle Tripel. Naar mijn mening typeert mijn keuze van landelijke lievelingsbiertjes ook een beetje de algemene biercultuur van beide naties. België staat sterk in de klassieke biersmaken en de buitengewone “gewone” pils, terwijl de Nederlandse biertjes net wat hipper en experimenteler lijken te zijn.
Zoals dat altijd gaat met vooroordelen over landen, zal in toekomstige blogberichten sowieso blijken dat Nederland ook enkele klassieke bieren heeft waar je over naar huis wil schrijven en dat er ook in België duchtig geëxperimenteerd wordt. En dan is er ook nog het bier dat elders in de wereld wordt gebrouwen!
Maar cultuurverschillen zijn er sowieso. Zo moest ik laatst nog eens een dagje naar kantoor voor een upgrade van mijn computer die niet vanop afstand uitgevoerd kon worden. Komt er een collega vragen of ik “taai-taai” wil. Ik denk, hm, is het niet te vroeg voor bier? Ontdek ik na vijf jaar dat de naam van het bier zinspeelt op een oneetbaar taai snoepje dat de Nederlanders eten in de Sinterklaasperiode. Had ik al gezegd dat ik het Belgische eten mis?
Kat drinkt bier 