Net als elke zelfverklaarde influencer kijk ik reikhalzend uit naar de dag waarop ik gratis dingen toegestuurd krijg en mijn eigen mening kan beginnen verloochenen. Maar tot die tijd moet ik zelf dingen verzinnen om over te schrijven. De inspiratie is na vier posts wel een beetje opgedroogd. Het bier gelukkig niet! Ik begeef mij naar de lokale slijterij om komaf te maken met mijn writer’s block.
Al snel stuit ik op een inspirerend schap gevuld met biertjes van Brouwerij ‘t IJ. In mijn geheugen word ik teruggekatapulteerd naar mijn Amsterdamse dagen, toen ik (met lichte overdrijving) bijna onder de molenwieken van deze populaire stadsbrouwerij woonde. Ah, schone tijden!
Ik word meteen aangetrokken door een biertje dat ik niet ken. Het schreeuwt om mijn aandacht, want in tegenstelling tot de andere IJ-biertjes zit dit biertje in een blik en niet in een flesje. Bovendien draagt het de naam van een van mijn favoriete bands…
De Blondie blijkt een – verrassing – blond en ontzettend fris biertje te zijn. Gewoon licht en lekker, ideaal voor zomerse dagen. Jammer dat ik mijn blikje opentrek op de dag dat de eerste sneeuwstorm in elf jaar tijd door Nederland raast. De setting klopt dus niet helemaal en meestal gaat mijn persoonlijke voorkeur uit naar bieren met een meer uitgesproken smaak, maar als milde dorstlesser kan ik de Blondie wel aanbevelen.
Ik weet ze er wel uit te kiezen tijdens deze koudegolf, want vervolgens waag ik mij aan een flesje Flink. In eerste instantie word ik overmand door exotische fruitigheid, maar dan nestelt de hop zich in mijn tong en is er alleen nog aangename bitterheid. Mede door het vrij lage alcoholgehalte (4,7%) moet ik denken aan een zomeravond met een session IPA op het terras, maar dan ontdek ik dat dit een pale ale is. Maakt niet uit, het is lekker en helemaal mijn smaak. Als dorstlesser vind ik de Blondie doeltreffender, maar als het op smaak aankomt, is de Flink voor mij de uitgesproken winnaar.
Mijn favoriete IJ-biertje – de amberkleurige Columbus – is helaas niet voorradig bij de slijterij, dus blijf ik in deze blog in het blondere deel van het bierspectrum. Toch heb ik weer een totaal andere stijl te pakken, want met de Zatte eindigen we met een tripel. Bitterzoet en neigend naar perfectie, als je het mij vraagt. Blijkbaar is dit goudgeel hoogvliegertje het bier waar het in 1985 allemaal mee begon. Volgens de website “een heerlijk bier om in elk jaargetijde van te genieten”. Eindelijk! Een bier dat past op een wonderlijke winteravond als deze.
Brouwerij ‘t IJ biedt echt eindeloos veel inspiratie. Ze hebben nog heel wat biertjes waar wat over te vertellen valt. Komt goed uit, want als ik deze zomer misschien een keertje minder inspiratie heb, vind ik in hun assortiment vast een barley wine of ander hartverwarmend biertje om over te schrijven…
Kat drinkt bier 