Trouwe lezers weten dat ik jullie bij de jaarwisseling een hazy new year heb toegewenst. Ik heb toen slechts één biertje aanbevolen, namelijk de Hazy Jane van brouwerij Brewdog. Een heel jaar hetzelfde drinken – hoe lekker dat ene biertje ook mag zijn – vind ik toch maar saai. Daarom prijs ik mezelf gelukkig met de drie New England IPA’s die de Paashaze afgelopen weekend gebracht heeft. Met hop, fruit en troebelheid luid ik het tweede kwartaal van 2021 in!

De Hazy Sunrise van Brouwerij Kees (7,1%) is fris, fruitig en zeer toegankelijk van smaak. Zelfs mijn vriend – die meestal niet voor speciaalbieren te porren is – vindt het erg lekker. Mijn smaakervaring zegt vooral hop en citrus, met een zachte fruitige nasmaak, maar de bierkenners van het internet halen er ook meer exotische vruchten uit. Voor mij is dit “cloudy” biertje helemaal in balans. Het smaakt ook veel lichter dan dat je zou verwachten met dit alcoholvolume. Wij zien onszelf al op een zomerse avond op het terras genieten van de hazy sunrise, helemaal tot aan de hazy sunset.

Ik geef het toe, de Fantastic Fox (6,5%) van Two Chefs Brewing heb ik eigenlijk gekocht omdat de naam mij deed denken aan een boek van Roald Dahl. Net als de Fantastische Meneer Vos verliest dit biertje zijn streken niet. De eerste slok is verrassend en in eerste instantie kan ik de overheersende geur en smaak niet thuisbrengen, tot ik ergens lees dat het mango is en alles op zijn plaats valt. Het fruit heeft echt de bovenhand, meer alsof je een sapje met schuimkraag drinkt dan een biertje. De bitterheid is lichter dan dat je zou verwachten van een New England IPA en ook de textuur is eerder plakkerig. Misleidend als een vos dus, maar wel een goede tip voor wie het liever niet te bitter heeft.

Wie het wel graag bitter heeft, kiest beter voor een blikje Hazy Weekend (6,6%) van vandeStreek Bier uit Utrecht. De hop is hier koning. Het bier wordt enkel op maandag gebrouwen, wanneer de haziness van het weekend nog naschemert. De meest verse beschikbare hoppen worden gebruikt, waardoor niet elk blikje hetzelfde is. Die liefde voor hop proef je echt. De fruitsmaak komt in deze New England IPA op de tweede plaats. Ik proef zeker fruit, maar het is zeer subtiel en voor mij persoonlijk moeilijk te benoemen. Ik lees over ananas, perzik, citrus en zelfs meloen. Hoe dan ook, als ode aan de hop met een vleugje fruit erin, kan dit bier zeker tellen! Ik tel de uren alvast af tot het volgende hazy weekend…