Is dit een grap? Publicatiedatum 1 april doet misschien vermoeden van wel. Maar neen, dit is hopbittere ernst. Afgelopen maand ging ik op zoek naar bier met interessante smaakjes. Al snel vond ik de Tompouce Ale die Hema ooit als 1 aprilgrap de wereld in stuurde, maar vervolgens met brouwerij Lowlander ook echt ging produceren. Daarna kwamen meer bizarre smaken op mijn pad. Uiteindelijk selecteerde ik bier met kreeftextract en bier met violetsnoepjes als andere speciallekes voor deze blogpost. Benieuwd hoe dat allemaal zal smaken? Ik anders wel!
Geen aprilvis, zelfs geen aprilgeleedpotige, deze Running with Scissors (6,1% vol.) van Haagse brouwerij Kompaan. Het gaat hier echt om een bier waarbij kreeft is gebruikt tijdens het brouwproces. De details van hoe ze dit hebben gedaan zijn mij niet bekend, maar dat er een kreeftsmaak aan dit bier zit, valt niet tegen te spreken. Mijn eerste indruk was: “precies een blond biertje waar een garnaal in heeft gezwommen”. Mijn vriend, die mij verward zag kijken na het proeven, wilde weten wat er aan het gebeuren was en nam ook een slok. Hij vond het niet eens meer naar bier smaken. Gemengde reacties dus.
“Running with Scissors” … de naam alleen al lokt een ” Doe het niet!”-reactie uit. Maar zover zou ik zeker niet willen gaan. Op zich is het goed te drinken (zeker met een bijpassende maaltijd), het is alleen erg raar. De Engelse uitdrukking “it tastes fishy” krijgt als het ware een nieuwe dimensie. Als je nog aan een blikje van deze limited edition kunt geraken, probeer het dan zeker zelf eens!
Je weet niet wat je ervan moet verwachten en dan als je proeft, smaakt het precies zoals je zou verwachten. Dat is wat je – of mij althans – overkomt bij het drinken van de beruchte Tompouce Ale (5,0% vol.) van Brouwerij Lowlander en Hema. De smaak is zoet en zacht, zoals een gebakje, maar wat overheerst is een scherpe framboossmaak, die als equivalent voor het roze laagje glazuur geldt. Waar ik mij het meest over verbaas is de kleur. Ik had een zoet, donker bier verwacht, maar als ik het opschrift op het blikje had gelezen, dan had ik geweten dat hier een smooth milkshake blonde op mij wachtte. Het biertje drinkt lekker weg, maar ik betwijfel of ik het nog een keer zou kopen…
Wat ik wél nog een keer zou kopen is Parma Violets (5,5% vol.) van Brewdog. Laat je niet misleiden door de kleur van troebele zonneschijn, deze New England Style IPA is doordrongen van de paarse violetsnoepjes. Eerst smaakt het bitter, dan een beetje zuur en dan BAM een golf van violetjes. Wie de snoepjes niet kent, heeft misschien geen idee waar ik het over heb. En wie de snoepjes niet lust zal hierdoor niet echt geënthousiasmeerd zijn. Maar wie wel fan is, die moet het gewoon een keertje proberen. Zoals de trouwe lezers wel weten, ben ik gemakkelijk te verleiden met een NEIPA. Dus een NEIPA die naar een van mijn lievelingssnoepjes smaakt, die heeft helemaal goud in handen. Origineel en verrassend lekker!
Kat drinkt bier 